Zondagavond kwam ik in een boek het woord arbeidsre-integratie tegen. Juist, keurig gespeld volgens het nieuwe Groene Boekje. Het vertrouwde trema op de i heeft plaatsgemaakt voor een koppelteken. Het (waarschijnlijk onbedoelde) effect is dat ik in eerste instantie denk aan een koppeling van het woord “arbeidsre” en “integratie”. Kortom, ik vond het woord er niet uit zien.

Daarom weet ik het nu echt zeker: de Groene Spelling is niet mijn spelling. Geef mij het Witte boekje maar. Die regels kunnen wellicht niet alles verklaren, maar doen wel meer recht aan de historische ontwikkeling en het gebruik van de woorden in onze taal. Over dit onderwerp zijn veel interessante artikelen geschreven, onder andere in het tijdschrift Onze Taal (uiteraard) maar ook op de website van uitgeverij Symbolon. Daar vind je de meer wetenschappelijk onderbouwde argumenten voor of tegen de Groene Spelling. Mij gaat het vooral om het dagelijks gebruik en het taalgevoel.

Daar moest ik ook aan denken toen ik onlangs het stuk op het Google-blog las over het gebruik van het werkwoord “googelen”. Wat het Groene Boekje voor de Nederlandse taal probeert, wil Google bereiken over een enkel werkwoord afgeleid van hun product. Tegen de ontwikkeling in het taalgebruik in wil Google namelijk voorkomen dat je googelt op Yahoo of op een andere zoekmachine. Hun juristen hebben zich al over de kwestie gebogen, maar zolang er nog geen vergelijkbare zoekmachine is, hoeft Google zich natuurlijk niet echt zorgen te maken.

Moraal van dit verhaal? Ik ga denk ik maar eens googelen (zoeken op internet) naar een informatie over arbeidsreïntegratie. En ik ga verder met het overbrengen van gevoel voor taal en taalgeschiedenis aan mijn zoons, met o.a. de Witte Spelling en nog veel meer.